Dat heeft alles te maken met mijn vorige leven als troubleshooter. 35 jaar lang kende mijn leven eigenlijk geen ritme. Geen vaste tijden voor eten, slapen of ontspannen. Ochtend, middag, avond of nacht… dat maakte voor mij niet uit.
Om je een idee te geven: ik kon een opdracht in Miami doen en, zodra die klaar was, direct doorvliegen naar Beijing voor de volgende klus. En daarna? Reykjavik in IJsland. Gewoon weer door.
Ik heb ooit uitgerekend dat ik meer dan de helft van mijn leven niet op aarde was, maar ergens in de lucht hing, in een vliegtuig.
En nee, ik heb nog nooit meegemaakt dat er echt iets misging met een vliegtuig. Natuurlijk, ik heb wel eens gevlogen met maatschappijen waarvan ik dacht: is dit ding überhaupt door de APK gekomen? (Nauru Airlines bijvoorbeeld 😄). Maar echte incidenten? Nee. Dus ja, ik durf wel te zeggen: vliegen is eigenlijk gewoon heel veilig.
Drie tot vier weken achter elkaar werken, zeven dagen per week, kriskras over de wereld. En daarna een paar dagen pauze. En dan weer opnieuw.
Of dat gezond is? Blijkbaar wel. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit echt ziek ben geweest. Hooguit een griepje.
Op mijn zestigste ging ik met pensioen. Maar dat ritme? Dat is eigenlijk nooit meer verdwenen. En eerlijk gezegd heb ik ook nooit echt mijn best gedaan om het te veranderen.
Er is inmiddels wel een soort patroon ontstaan.
Rond elf uur ’s morgens word ik wakker. Dan rommel ik wat aan, doe mijn dingen. Tegen zeven uur ’s avonds ga ik weer naar bed, om rond elf uur ’s avonds opnieuw wakker te worden.
En dan begint mijn “dag”.
Dan word ik actief. Dan gebeurt er van alles. Schrijven, denken, werken — alles rolt dan over mijn scherm. Tot een uur of vijf ’s morgens. Dan ga ik weer slapen.
Drinken doe ik genoeg — geen alcohol trouwens. Eten is goed, gevarieerd ook, maar zonder vaste tijden. Trek komt wanneer het komt.
En een partner?
Nee.
Als je echt leeft voor je werk zoals ik dat deed, dan werkt dat meestal niet zo goed. Maar… ik heb wel drie geweldige kinderen. Daar ben ik ontzettend trots op. En we hebben een hele mooie band.
En ikzelf? Tja… ik ben een echte einzelgänger. Ik ben graag alleen. Ja, ook op vakantie.
Dan zit ik ergens op — voor mij — de mooiste plek op aarde. En dan schrijf ik.
Waar dat is?
Dat zeg ik niet 😉
Ik heb daar nog nooit iemand gezien… dus jou ook niet.
En dat schrijven? Ik werk meestal aan meerdere projecten tegelijk. Op dit moment bijvoorbeeld aan een drama, een misdaadverhaal en de vertaling van een roman.
En ja — voordat je het vraagt — dat gaat prima.
Sterker nog: het maakt het juist leuk. Je leeft tegelijk in meerdere levens, meerdere personages. En dat maakt je eigen leven eigenlijk alleen maar rijker.
Vrije tijd? Ontspanning?
Dat zeg ik toch: schrijven.
Geloof me, daarin maak je genoeg mee. Spannende dingen, mooie dingen, rare dingen — en soms behoorlijk foute personages.
Oh, en bijna vergeten: tussendoor schrijf ik ook nog blogs. Voor jullie dus.
Kijk eens op mijn Facebook-tijdlijn naar de tijden waarop ik post… dan snap je precies wat ik bedoel. 😉
Vragen of opmerkingen? Schrijf me een bericht.
Artificial Intelligence (AI)
Nothing from this website, books, reading fragments and book trailers may be used for training artificial intelligence (AI). See also my Privacy & Policy