Ik ben goed thuisgekomen.
En jij?
Ons eerste FaceTime-gesprek, twee dagen na de Frankfurter Buchmesse.
De vliegmaatschappijen rollen over mijn scherm.
Haar man. Kauwend in beeld. “Hei!"
Mijn blik glijdt over het toetsenbord.
Waarom heeft een toetsenbord geen rood kruis?
Tuurlijk. Ik heb het hele manuscript gelezen.
Prachtig. Mag ik het uitdiepen?
Ophalende schouders.
Weer die trotse blik.
Louise.
Een week. Informatie verzamelen over het Turner-syndroom.
Het internet. Niet wat ik zoek.
Kinderziekenhuizen. Veel informatie. Doorverwijzing.
Ik beland in een videogesprek met The Children’s Hospital of Philadelphia.
Een specialist.
Na een halfuur schuift een psycholoog van de Turner Syndrome Foundation in Hazlet (VS) aan.
Het gesprek loopt uit. Ver uit.
Iemand wijst me erop. Ik moet eten.
Tja. Ik hang met de medici aan het scherm.
Een lang gesprek. Enorm betrokken mensen.
Noorderlicht is aangekomen.
"Wanneer komt het uit?"
"Ik denk morgen."
We nemen lachend afscheid.
Ze houden de vinger aan de pols.
En geloof me: dat doen ze echt.
Video’s met interviews komen mijn kant op.
De psychische belasting waar ze onder gebukt gaan. Dat komt binnen.
Ik begrijp haar manuscript beter.
Momenten waarop ze niet meer weet hoe verder.
Mijn hoofd zit vol. Turner-syndroom.
Eén op de 2500 meisjes en vrouwen.
Binnen mijn postcode. Theoretisch zestien.
En ja. De supermarkt. Ik schrik.
Een jonge vrouw tilt haar dochter in het fietsstoeltje.
Ik meng me niet. Ik laat iedereen in zijn of haar waarde.
Wacht wel tot iemand iets zegt.
Ze zegt niets.
Kijkt me aan.
Geen lachje. Alleen die blik.
Die draagt alles.
Geloof me. Dit is zwaar.
Nog een paar dagen.
Dan breek ik het open. Het manuscript.
Ik kijk naar buiten. Spelende kinderen.
Het geluid trekt mijn blik terug naar het scherm.
Daar zit het. Een oplossing.
Het moet anders.
Bjørk. Mijn hoofdpersonage.
Om haar heen moet een leven zichtbaar worden.
Ze moet eruit. En dan langzaam weer terug.
Die nuance geeft lucht.
Langzaam naar de kern.
Het lukt.
Het staat. Ruw.
Weken later.
Mijn wijzigingen. De opening. De nieuwe scènes.
Langzaam wordt zichtbaar waar het om gaat.
Haar reactie.
Ze huilt.
De tweede scène met Bjørk.
Die grijpt je in het hart.
Precies zoals bedoeld.
Wordt vervolgd.
Meer over de roman Noorderlicht
Vragen of opmerkingen? Schrijf me een bericht.
Artificial Intelligence (AI)
Nothing from this website, books, reading fragments and book trailers may be used for training artificial intelligence (AI). See also my Privacy & Policy